ΘΕΜΑ: Τα θροΐσματα ενός δάσους- Το Δρυόδασος της Φολόης και ο Ποταμός Ερύμανθος. Μύθος και πραγματικότητα.

Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Γυμνασίου Λάλα
2004-2005

Κάτοικοι της περιοχής βλέπουν έναν άγνωστο να πλησιάζει το χωριό τους. Τον παρατηρούν και σχολιάζουν με περιέργεια

Κάτοικος α΄: Ποιος είναι αυτός;

Κάτοικος β΄: Να δω. Δεν τον ξέρω.

Κάτοικος γ΄: Δεν είναι από τα μέρη μας.

Κάτοικος γ΄: Εεε, φίλε. Έλα κάτσε. Να σε φιλέψουμε.

Ηρακλής: Φχαριστώ.

Κάτοικος α΄: Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει στα μέρη μας;

Ηρακλής: Περαστικός είμαι. Πάω στον Ερύμανθο.

( Οι κάτοικοι τρομάζουν και βγάζουν επιφωνήματα φόβου και έκπληξης)

Κάτοικος α΄: Μόνος; Ξένε; Τρελός είσαι;

Κάτοικος β΄: Υπάρχει ένας άγριος κάπρος εκεί. Κανείς δεν πλησιάζει.

Κάτοικος γ΄: Μας καταστρέφει.

Κάτοικος δ΄: Δεν φοβάσαι; Ποιος είσαι ξένε;

Ηρακλής: Ηρακλή με λένε. ( Στο άκουσμα του ονόματος οι κάτοικοι τον κοιτάζουν με ενθουσιασμό).

Ηρακλής: Όχι δεν φοβάμαι. Καλά πάω; Θέλω όμως πρώτα να περάσω από το δάσος.

( Οι κάτοικοι ξανατρομοκρατούνται)

Ηρακλής: Τι πάθατε; Καλέ εσείς ζείτε με τον τρόμο.

Κάτοικος α΄( χαμηλόφωνα): Όχι από το δάσος.

Κάτοικος β΄: Υπάρχει κι άλλος δρόμος. Λίγο πιο μακρύς…

Ηρακλής: Μα θέλω να δω τον Φόλο.

Κάτοικος α΄:Ποιόν; Τον αρχηγό των Κενταύρων; Που ζει στην σπηλιά;

Κάτοικος β΄: Παλικάρι μου, επειδή φαίνεσαι καλό παιδί και με καλό ριζικό και σε συμπάθησα να σου πω…Καλλίτερα να μην τον δεις.

Ηρακλής(γελώντας): Μπα, λες και την μοίρα;

Κάτοικος β΄(σοβαρά): Μη γελάς. Έχω κακό προαίσθημα. Εσύ είσαι καλός, αλλά θα γίνει κακό. Οι Κένταυροι δεν είναι καλοί. Αγριεύουν. Γίνονται ατίθασοι, σαν τα άλογα τα άγρια. Τέτοιοι είναι. Μισοί άνθρωποι, μισοί άλογα. Πρόσεχε. Και δεν είναι λίγοι. 30.000 ζουν μέσα στο δάσος.

Ηρακλής: Ευχαριστώ κυρά μου για την συμβουλή. Αλλά εγώ θα πάω. Είναι ένα υπέροχο δάσος, Άγιο. Γεμάτο με υψίκομους δρύες, αφιερωμένες στον πατέρα μου τον Δία. Ευκαιρία να δω και τις δρυάδες νύμφες.

Κάτοικος β΄: Να τις δεις. Τους Κενταύρους να μη δεις.

Ηρακλής: Κυρά μου, μη φοβάσαι. Είσαι καλή και θα σου πω κι εγώ ένα μυστικό. Να το μάθεις στα παιδιά σου, κι αυτά στα δικά τους. Το δάσος και τα μάτια σου. Τώρα το προσέχουν οι Κένταυροι. Αλλά δεν θα ζουν πάντα μέσα στο δάσος. Κάποτε θα φύγουν. Κι εσείς θα μείνετε. Φύλακες. Μόνοι με το ιερό δάσος της Βελανιδιάς. Το ιερό τέμενος των αθανάτων. Όποτε κόβετε ένα δέντρο, θανατώνετε μία νύμφη. Το δάσος και ο ποταμός θα σας θρέψουν. Αν μείνετε συνετοί θα ζήσετε αιώνια με τα δώρα, που οι Θεοί τόσο απλόχερα σας χάρισαν. Γι αυτό να υλοτομείτε με προσοχή. Εκτός από καυσόξυλα τι φτιάχνετε από τις βελανιδιές;

Κάτοικος α΄: Βαρελίτσες για το νερό, το κρασί, για το γάλα, για το τυρί. Τσίτσες για να πήξουμε το τυρί. Κόπανους. Σκαφίδια. Φλάσκες. Τέσες για το νερό. Φτυάρες. Κουτάλες. Από ελαφοκουμαριά. Όπλα.

Ηρακλής: Όπλα; Γιατί;. Η περιοχή φαίνεται ειρηνική.

Κάτοικος γ΄: Ναι. Αλλά έχουμε πολλούς κάπρους…

Ηρακλής: Ωχ, ξεχάστηκα με την κουβέντα. Πρέπει να φύγω. Ο Ερυμάνθιος Κάπρος βλέπετε.

Κάτοικοι (έντρομοι): Μπρρρρ

Ηρακλής (γελώντας): Άντε γειά. Ευλογημένο το δάσος σας. Θα αναπτύσσεται χωρίς κόπο, αειφόρα. Αν προσέξετε. Μόνο του, από το ιερό δρυοβάλανο. Δυό πράγματα μόνο χρειάζεται: φως κι αγάπη.

(Ο Ηρακλής φεύγει και οι κάτοικοι τον χαιρετούν)